Column op weblog Nieuwwij
Op verzoek van het weblog 'nieuwwij' schreef Wim Beurskens een column. Over kritiek en de mogelijkheden van het internet. Lees.
Het geloof is een vat vol paradoxen. Via het verstand vind je er geen weg. Met de juiste vragen kom je al een eind verder. Lees de nieuwe column.
De afgelopen tijd heeft Wim Beurskens gewerkt aan een groot stuk, met zijn vader als hoofdpersonage. Tegen de achtergrond van de oorlog en de Arbeitseinsatz reflecteert de huisarts over de zin van weemoedige verhalen. Over wat op het punt staat vergeten te worden. De gruwel van de oorlog, maar net zozeer het gewone leven van Dorothea Swanson. Deze woorden schuiven de vergankelijkheid een stukje vooruit. Lees.
Wim Beurskens heeft een nieuwe column geschreven, op retraite, in een bijzonder klooster in de Spaanse Pyreneeën. Lees.
Terwijl Beurskens werkt aan een aantal grote stukken, waaronder een gedicht, heeft hij - bij wijze van tussendoortje - een korte column geschreven over de Heilige Geest. Bij de gelegenheid van Pinktsteren.
Volgens de redactie van deze website heeft Beurskens met de column Rosenmontag misschien wel zijn beste werk afgeleverd. In een onnavolgbare stijl gaat hij vanuit de laatste carnavalsmaandag terug naar die andere carnavalsmaandag toen de werkelijkheid er heel anders uitzag. Daartussen ligt het moment in een klooster op de Himalaya, dat een cruciale wending meebracht. De theoloog heeft tijdens de hele vasten aan het verhaal gewerkt. Meer dan ooit, aldus de redactie: lees.
Eerder analyseerde Beurskens de achtergronden van de opstand in het Midden-Oosten, en spaart en passant ook onze eigen cultuur niet. Lees!
Verder laat hij in een column over een islamitische mysticus wederom zien dat de wereldreligies bij elkaar horen, dat er geen wezenlijke verschillen zijn. Theresa van Avila en Umar Ibn al-Farid zouden elkaar als geen ander begrepen hebben. Ondertussen heeft de Tegelse huisarts er een nieuwe vriend bij gekregen. Lees.
En de inmiddels traditionele column bij Kerstmis van Beurskens staat hier. Deze keer over vertrouwen. Dan vallen de lasten van hem af, dan wordt zijn juk gebroken, en de mantel van zijn onvolkomenheden wordt 'wit gewassen als sneeuw (Jes. 1,18).'
Beurskens heeft een recensie geschreven van de gebeurtenis waar hij al sinds de jaren tachtig mee verbonden. De Passiespelen. De kernvraag van de voorzitter: waarom was de editie van 2010 zo'n groot succes. Waarom wisten deze Spelen een nieuw publiek aan te spreken? Het stuk laat zich ook lezen als een essay.
Een column van Wim Beurskens vorig jaar stelt Padre Pio in het centrum. En het lijden van de mens. De antwoorden van de heilige zijn glashelder over wat je nodig hebt. Lees!
Een andere column van Beurskens ging over verlossing. Een persoonlijk betoog met als leidraad een van de belangrijkste mystici uit de Islam: al-Ghazzali. Een mens in wiens strijd ieder zich kan herkennen. Lees wat de Limburgse theoloog er over schrijft.