Geklets er omheen

Nu was ik me er al op aan het verheugen om weer eens iets te kunnen schrijven over een lang vergeten mysticus om vervolgens het genot te mogen ervaren hoe verwant ik me met hem voel, en is er weer zo’n vervelende actuele kwestie. Ik had me Ibn Abbad van Ronda al in de koffer…

Lees meer

Midden veertig besloot Wim Beurskens te gaan schrijven. Zoeken in zijn eigen taal naar wat hij al zijn hele leven zoekt, als voorzitter van de Passiespelen, als huisarts, als lezer, als misdienaar, als reiziger en als theoloog. Wat dan? De zin van het bestaan, die we allemaal voelen, maar niet kunnen aanraken. In een woord: verlossing.

Na dat besluit heeft hij veel gevonden en ook opnieuw gevonden, gedurende ruim twee decennia werken aan een niet gering oeuvre van columns, essays, toespraken en gedichten. Inmiddels volgt een kleine schare lezers op de voet wat hij publiceert. Deze website maakt zijn werk nu toegankelijker dan ooit. Het is tegelijk een manier om de balans op te maken. Grofweg valt het oeuvre van Wim Beurskens in twee helften uiteen: persoonlijk en beschouwend.

In de Persoonlijke stukken waarin Wim zich van zijn meest kwetsbare kant laat zien. De beschouwende stukken halen hun inspiratie van de groten zoals Teresa van Avila en Dostojewski. Hier komen ook kerkelijke kwesties aan de orde.

Veel leesplezier.

Over Wim Beurskens

Geboren in Swalmen, 1953, en er opgegroeid.
Gymnasium aan het Bisschoppelijk College van Roermond, 1965-1971.
High school in Californië, in 1971-1972.
Van 1972 tot 1979 medicijnen gestudeerd aan de Katholieke Universiteit Nijmegen.
In 1980 associé in huisartsenpraktijk in Tegelen, sinds twee jaar als een eenmanspraktijk, met bovengemiddeld veel ouderen en allochtonen. Veel poliklinische psychiatrie en psychologie doet Beurskens zelf in zijn praktijk.
Van 1991 tot 1998 naar de universiteit in Nijmegen teruggegaan om er als theoloog af te studeren.
Sinds 1985 voorzitter van de Passiespelen.
In 1996 leider van het verzet tegen de herindeling van Tegelen bij Venlo.

monique wim
in katholicisme,persoonlijk

Carnaval 2018

Vanmiddag had ik eigenlijk naar de Boerenbruiloft gemoeten, maar de televisie is al Carnaval genoeg. De tekst van de Gooise matras over Carnaval dezer dagen is dat het steeds schunniger wordt. Bovendien wordt er gespot met de me-too-discussie. Of die Carnavalsvierder dat wel kan verantwoorden … vraagt de journalist streng. Je moet inderdaad naar de Carnaval toe…

Lees meer
in familie,persoonlijk

Een oud beeld

Herinneringen, vooral oude herinneringen, komen vaak in beelden. Wat er vóór en na het beeld gebeurde is in het duister van de geschiedenis verdwenen. Soms komt het als je ouder wordt helderder en met kracht terug. En dan kun je er maar beter over schrijven dan erover praten. Zoals toen ik op de WC zat….

Lees meer
in passiespelen,persoonlijk

Toespraak Passiespelen 2017

Traditioneel komen de medewerkers van de Passiespelen elke Witte Donderdag bij elkaar in Tegelen. De toespraak van voorzitter Wim Beurskens op 13 april 2017. Er zijn tekenen in onze maatschappij die er duidelijk op wijzen dat het verhaal van Jezus meer actueel is dan ooit. Je hoort overal om je heen dat we in een…

Lees meer
in Geen categorie,kritiek

Geklets er omheen

Nu was ik me er al op aan het verheugen om weer eens iets te kunnen schrijven over een lang vergeten mysticus om vervolgens het genot te mogen ervaren hoe verwant ik me met hem voel, en is er weer zo’n vervelende actuele kwestie. Ik had me Ibn Abbad van Ronda al in de koffer…

Lees meer
in beschouwingen,kritiek

Toename zelfdoding

Enkele weken geleden werden de spectaculaire en onthutsende statistieken omtrent zelfdoding bekend. Men sprak over een lichte toename van 1800 naar 1900 in het afgelopen jaar, nu dus bijna 37 per week. Een lichte toename zei de nieuwslezer dus. Voor alles wat ook maar enkele mensenlevens kost wordt de staat op zijn kop gezet, maar…

Lees meer