De beschouwende stukken halen hun inspiratie van de groten zoals Teresa van Avila en Dostojewski. Hier komen ook kerkelijke kwesties aan de orde. Verhandelingen met een onmiskenbaar katholiek fundament, waar niettemin de wind van andere culturen en bijbehorende geloven doorheen waait. Want, volgens Wim Beurskens gaan alle wereldreligies over hetzelfde.

Zelfs in zijn beschouwingen over de wereld, vaak uitermate kritisch, is het goddelijke nooit ver weg; op het eerste oog afwezig, maar je voelt dat ook in die stukken er altijd een deur is naar een realiteit waar volstrekt anders wordt gedacht; waar wat je niet ziet is veel sterker is dan wat je wel ziet. Het complete oeuvre van Wim Beurskens kan gelezen worden als een ontdekkingstocht door die wereld. Die van het mysterie. Hoewel je deze dimensie in het westen nog maar moeilijk vindt, is ze elders in de wereld alomtegenwoordig en krachtig. En dat biedt hoop.

Thema's: essayfilosofiegeloofhindoeismeislamkatholicismekerkkritiekliteratuurmitmigop reistheologie

Column: Vreugde en hoop

De paus zegt in Rio de Janeiro dat een Christen nooit somber mag zijn. Hij moet leven in vreugde en hoop. Ja, dan sla je veel over, zoals onze analyses van de maatschappij, de zorgen in ons leven, de economische crisis, het lijden in het algemeen. De boodschap voor de gelovige is een eenvoudige, zoals…

Lees verder

Column: Paus Franciscus

In een eerdere tekst over de historische gebeurtenissen rond het aftreden van  de vorige paus en de keuze van de nieuwe heb ik gezegd dat een paus niet zo geweldig belangrijk is. Het brandpunt van de kerk ligt in de parochie en dan nog vooral in de heilige mis. Niettemin vind ik dat we de…

Lees verder

Column: Republikeinse sentimenten

De inhuldiging van onze nieuwe koning was fantastisch. Ik ga er geen superlatieven voor bedenken, want ze zouden toch allemaal tekort schieten. Er zijn geen woorden voor. En wat was Máxima schitterend! Die diadeem met de grote blauwe saffier midden erop van de Russische tsaren! Meegebracht door Anna Paulowna, ook zo’n aangetrouwde uit een ver…

Lees verder

Paus gekozen. Franciscus I

De nieuwe paus vanavond is een sensatie, zeker voor mensen die van statistieken houden. De eerste Jezuïet, de eerste niet-Europeaan, de eerste Zuid-Amerikaan en de eerste die zich Franciscus noemt. Zo zie je maar weer eens hoe fijn het kiessysteem van de katholieke kerk in het algemeen is, en zeker dat voor een paus. Er…

Lees verder

Column: Verlossing

Vanmiddag hier aan tafel vraagt de overste aan twee jonge, Afrikaanse seminaristen of ze ook lijden. Nee, zeggen ze, we zijn blij. Nou ik lijd wél, zegt de overste, en dan huil ik ook en ik vang de tranen op in een flesje, zo kostbaar zijn ze voor mij. Iedereen lacht. Maar het lijden komt…

Lees verder

New column: Pope abdicates

A few weeks ago I was in Anagni, a small town just outside of Rome. In the thirteenth century there was a villa of the popes there. In it I saw a statue of Pope Boniface VIII. He was the successor of Celestine V, for whom he had written the abdication speech. When Boniface died,…

Lees verder

Paus treedt af

Enkele weken geleden was ik in Anagni, een plaatsje even buiten Rome. Daar lag in de dertiende eeuw een buitenverblijf van de pausen. Ik zag er een beeld van Paus Bonifatius VIII. Hij was de opvolger van Celestinus V, van wie hij de abdicatie-toespraak had geschreven. Toen Bonifatius dood ging was Celestinus nog in leven…

Lees verder

Column: Een Amsterdams terras

Een oudere vrouw die ik deze week bezocht, had in de krant gelezen dat er zoveel van haar leeftijdgenoten ‘s zomers eenzaam zijn, als de kinderen vakantie vieren. Zelf merk ik dat in mijn werk ook wel. De jeugd ligt ergens ver weg op het strand en als vader of moeder een beetje zeurt aan…

Lees verder

Geloof en vertrouwen

Vandaag had de priester het over een nieuwe vertaling van de Bijbel. De woorden  van Jezus tegen de vrouw die de zoom van zijn mantel had aangeraakt … ga heen, uw geloof heeft U gered … waren vertaald als … ga heen uw vertrouwen heeft U gered. Deze laatste vertaling vond hij beter. Geloof had…

Lees verder

Kanker

Poststructuralistische taalfilosofie is niet slechts dienstig om het evangelie volgens Johannes beter te kunnen lezen. De crisis met taal moet ook meer prozaïsche gevolgen hebben. Anders is het een zeepbel, die zichzelf kapot stoot aan de zekerheden van de westerse filosofie. In de westerse mythe lijken nog plaatsen te zijn waar het een veilig heen…

Lees verder