De beschouwende stukken halen hun inspiratie van de groten zoals Teresa van Avila en Dostojewski. Hier komen ook kerkelijke kwesties aan de orde. Verhandelingen met een onmiskenbaar katholiek fundament, waar niettemin de wind van andere culturen en bijbehorende geloven doorheen waait. Want, volgens Wim Beurskens gaan alle wereldreligies over hetzelfde.

Zelfs in zijn beschouwingen over de wereld, vaak uitermate kritisch, is het goddelijke nooit ver weg; op het eerste oog afwezig, maar je voelt dat ook in die stukken er altijd een deur is naar een realiteit waar volstrekt anders wordt gedacht; waar wat je niet ziet is veel sterker is dan wat je wel ziet. Het complete oeuvre van Wim Beurskens kan gelezen worden als een ontdekkingstocht door die wereld. Die van het mysterie. Hoewel je deze dimensie in het westen nog maar moeilijk vindt, is ze elders in de wereld alomtegenwoordig en krachtig. En dat biedt hoop.

Thema's: essayfilosofiegeloofhindoeismeislamkatholicismekerkkritiekliteratuurmitmigop reistheologie

Mit mig: Beurskens over de voorbeelden in zijn boek

Beurskens zegt in zijn boek veel over de voorbeelden als Dag Hammerskjold, over hun levens als een metafoor voor het universele leven, voor de mens die op zoek is gegaan, en aan het einde terugblikt. Beurskens noemt ze de groten. Dit omdat ze een stem hebben gegeven aan het lijden van de mens, en vooral…

Lees verder

Column Beurskens: Hiernamaals

het is daarom niet juist te zeggen, dat de dauwdruppel de Glanzende Zee in glijdt; het is dichterbij de waarheid om te spreken over de Glanzende Zee, die de dauwdruppel binnendringt.

Lees verder

Column: Kardinaal Simonis en de Islam

De katholieke kerk is groter dan Europa en de Verlichting. Zij is echt niet afhankelijk van wat de westerse filosofen hebben gezegd. Zij staat in de huidige constellatie van de wereld veel dichter bij de Islam dan bij het westerse denken.

Lees verder

Column Gehoorzaamheid

De moderne, zoekende mens moet monnik worden. Dat klinkt al te gek, maar hij staat er vaak niet zo ver vanaf als hij zelf denkt. De mens moet zich overgeven aan een spiritueel ideaal. Dat klinkt al anders.

Lees verder

Column Beurskens: Climate change

Maar toch is de discussie over climate change ook hysterie. Het is een pars pro toto. Het is de angst van de wilde, die met de werkelijkheid geen raad weet, omdat hij geen zicht heeft op de werkelijkheid of omdat hij, zoals wij, vervreemd is van

Lees verder

Column Beurskens: Goed en kwaad

Hoe goed en kwaad ontstonden staat op de eerste bladzijden van de Bijbel. Het is blijkbaar wezenlijk. Daarom leeft een tijd die goed en kwaad ontkent in onmin met religie. Toch is het

Lees verder

Column Beurskens: Carnaval

Lachen met alle gezag en zeker ook met het gezag dat de mens als laatste wil opgeven: zichzelf. Het is lachen om zijn eigen schamel proberen en om zijn eigen ernst. Elk gezag kan omver, omdat er toch nog altijd iets boven alle gezag staat.

Lees verder

Deel I: Strepen

Dat strepen in die boeken is het hoogste genot voor mij als ik alleen ben. Daarmee vul ik de stilte op en daar wordt het nog stiller van. Veel regels in die boeken moeten wel in de hemel geschreven zijn en als ik ze dan weer tegen kom, onderstreep ik ze.

Lees verder

Column Beurskens: Gnosis

To believe or to know. Through the ages this has been an enormous dilemma. And a firm opposition as well. Man looks for proof in faith. Always it has been that way and certainly also in our time. We read about nearly-dead-experiences. Some even use a handsome abbreviation for it. Another meets an angel. Krishnamurti…

Lees verder

Deel II: Strepen

Het lijkt op de parabel over degene die zijn talent verbergt, dat hem toe is vertrouwd. Hij stopt het in de grond. Zo iemand wil zonder risico leven. Dan heb je geen vertrouwen en geen hoop in de Almachtige zonder wie je toch niets kunt.

Lees verder