In de Persoonlijke stukken waarin Wim zich van zijn meest kwetsbare kant laat zien, verhaalt over zijn eigen leven en herinneringen uiteengerafeld worden. Ze gaan over zijn familie in het hier en nu, waar zowel verdriet als geluk nooit ver zijn. Waar dood en leven zich manifesteren in dat onnavolgbare samenspel, soms heel direct in toespraken bij dierbare overledenen.

Thema's: familiegeloofislamkatholicismekerkkritiekop reispassiespelenpoezietheologietijdschriftinspiratie

Column Beurskens: Eenzaamheid

Ook deze week was er een jonge Moslim, die van de cocaïne af wou en vroeg hoe hij dat moest aanpakken. Ik gaf hem de raad, zoals die in ons vak gebruikelijk is. Maar ik vroeg hem ook, of hij steun had in het religieuze.

Lees verder