In de Persoonlijke stukken waarin Wim zich van zijn meest kwetsbare kant laat zien, verhaalt over zijn eigen leven en herinneringen uiteengerafeld worden. Ze gaan over zijn familie in het hier en nu, waar zowel verdriet als geluk nooit ver zijn. Waar dood en leven zich manifesteren in dat onnavolgbare samenspel, soms heel direct in toespraken bij dierbare overledenen.

Thema's: familiegeloofislamkatholicismekerkkritiekop reispassiespelenpoezietheologietijdschriftinspiratie

Voor Irma Seelen

Uitvaart Irma Seelen 13 augustus 2015 Dank je wel Arjan (diaken tijdens de mis, red), die in het Passiespel Jezus het kruis helpt dragen als Simon van Cyrene en die ons vandaag ook helpt het kruis dragen. Annemie, Mario en Fabienne, Familie Seelen, Familie Kremers, Mede-Passiespelers, vrienden, bekenden, medewerkers van de veiligheidsregio, vooral ook mensen…

Lees verder

Ontroerend ogenblik

De sfeer tijdens de voorstelling en de langdurige staande ovatie op het einde overtuigden me ervan dat het Passiespel 2015 weer geslaagd zou zijn. De Passiespelen zijn een klein wonder. Dat ze kunnen bestaan in onze streken met zoveel spirituele armoede. De bisschop zei herhaaldelijk “dit is totaalcatechese”. Achter het toneel veel emoties. De aanloop…

Lees verder

Column Passiespelen: Tegenspraak

Voor het medewerkerstijdschrift van de Passiespelen – PassieNova – schreef Wim Beurskens een column. Het stuk kan wellicht gelezen worden als het ‘leitmotiv’ voor de Passiespelen van 2015. Het verhaal van Jezus is van grootse betekenis voor ieder mens, zo vertelt ons de geschiedenis, maar zo zeggen ook alle godsdienstige tradities. Misschien sommige Aziatische godsdiensten…

Lees verder

Column (!): Noah zijn eerste stappen

Het is alweer even geleden, dat Noah werd gedoopt bij kaarslicht en bij het schaarse licht door de gebrandschilderde ramen van de kerk van Asselt. De lampen waren die zondagmiddag uitgevallen. Nu is het weer zondagmiddag en Noah, ondertussen negen maanden, wil niets anders dan lopen. Dat kan hij echter nog niet alleen. Hij kijkt…

Lees verder

In memoriam: Annie Beurskens

21 juni 2014 Enkele dagen geleden vroeg iemand An of ze tevreden was over haar leven. Ja, zei ze, ik zou niets anders gedaan hebben. Ik heb nergens spijt van. An heeft 42 jaar op dezelfde plaats gewerkt in Huize Roncalli in de bejaardenzorg. Ze is pas halve dagen gaan werken toen Mam ziek werd….

Lees verder

De Emmaüsgangers (column Passienova)

(Redactie: Naast huisarts, theoloog en misdienaar is Wim Beurskens ook voorzitter van de Passiespelen. Voor 2015 staat een vernieuwde editie op stapel van een het bijna honderd jaar oude spel. In een artikel geeft de voorzitter een inkijkje. Het is geschreven voor het contactblad van de Vereniging van Vrijwilligers van de Passiespelen.) De Passiespelen 2015…

Lees verder

Toespraak voor jarige Blauwe Zusters Steyl

Toespraak tijdens 125-jarig Jubileum zusters Dienaressen van de Heilige Geest Zondag 8 december 2013, Eerwaarde zusters, eerwaarde heren, dames en heren, Ik vind het heel fijn hier mijn gelukwensen te mogen uitspreken bij gelegenheid van het 125ste  jubileumjaar van de congregatie, het begin van het jubileumjaar. Ik sta hier wel met enig recht, want ik…

Lees verder

Paula Teeuwen

Bepalend in ons leven is vaak wie naast ons staat. Wat we zijn, is alleen mogelijk omdat die ander er ruimte voor maakt. Voor huisarts, theoloog en voorzitter van de Passiespelen was dat Paula Teeuwen, 32 jaar lang zijn assistente. Ze stierf na een kort ziekbed. Hij sprak deze tekst uit bij haar begrafenis in Tegelen….

Lees verder

Paula in memoriam, 5 Mei 2012

Het is vandaag Bevrijdingsdag en Paula heeft in haar hele bestaan proberen te geloven, dat zij bij haar sterven zou ingaan in een nieuw leven, een bevrijding  van alle lijden. Een dag waarop Jezus alle tranen van de ogen zal afwissen. Laatst moest zij een bijdrage leveren aan een boekje waarin mensen getuigen van de…

Lees verder

Column: Iranzu

Deze week ben ik in Iranzu, een oud cisterciënzer klooster uit de twaalfde eeuw rondom een kapelletje dat er in de elfde eeuw al stond. Buiten is er niets, geen mensen of huizen althans, want het klooster ligt in een eenzame kloof tussen ontoegankelijke bergen en de smalle weg ernaartoe gaat voorbij het klooster over…

Lees verder